Vader stelt vast.

Veranderen, ze doen het vanzelf en zonder het te beseffen. Als vader zit je erbij en kijk je ernaar. Ik bedoel het op dit moment vooral op L, zesde leerjaar, 11 jaar. Tot enkele maanden geleden bestond het leven uit paarden, spelen op straat, lezen, hangen bij vader, grote zus zijn voor kleine zus M.

Sinds een paar weken, werd er een nieuw item aan de lijst toegevoegd. Ze ontdekte als het ware het wezen ‘de jongen’. Gevolg: gegibber, blozen, gefluister,… Aan tafel worden de klasgenoten besproken, wie is knap, die zijn haar, de schoenen van de andere, nog een die blijkbaar raar praat…

Om dan te komen tot die ene, die ene jongen. Hij die haar doet blozen, harteklop, ze stamelt en blinkt, ze ratelt en is verlegen. Ja, het is zover. Vader stelt vast. De oudste dochter is verliefd. De gelukkige is een jongen uit het naburige dorp, van een jaar jonger. Maar papa, dat zou ge echt niet zeggen. Die is lief, doet niet zoals de andere jongens, die praat gewoon. En die zijn haar papa, dat is zo mooi!!

Twee dagen terug, aan de supermarkt, kort na school. We huppelen over de parking naar de ingang, met een vrolijk kwetterende L aan mijn zijde. Als plots… L wordt stil, bloost, staat wat te draaien. Ik bekijk haar, volg haar blik. En daar, daar staat een jongen. Met dezelfde reactie bij het zien van mijn dochter.

Vader, zet u schrap. U betreedt een heel nieuwe fase…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s