Heel even stoefen

Ik kreeg vanavond een berichtje van een oud-leerling. Zij geeft intussen twee jaar les, ook in een lagere school. Ze werd door haar werkgever, een stedelijk onderwijs van een zichzelf nog centraal stellende stad, geïnterviewd. Een uittreksel hieruit raakte me:

 

Was er een leerkracht of docent waar je als leerling of student naar opkeek en die je mee gevormd heeft tot de persoon en leerkracht die je vandaag bent?

L: “….. Ook meester Wim is voor mij belangrijk geweest. Hij heeft me in het zesde leerjaar doen inzien dat fouten maken menselijk is. Om iets bij te leren moeten we fouten durven maken. Ik was het dutske van de klas, maar dankzij meester Wim bloeide ik open en leerde ik mijn angsten overwinnen. Ik ben heel dankbaar dat ik zulke goede leerkrachten heb gehad.”

 

Bij het begin van mijn lesgeefleven, was dat mijn ambitie. En dat is ze nog steeds. Voor graag enkele leerlingen een leerkracht zijn die ze niet snel zullen vergeten. In de positieve zin toch. Stiekem ben ik nu heel erg blij dat t me alvast bij één leerling gelukt is!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s