Kent u die dagen ook?

Korte situatieschets… een weekend aan huis gebonden wegens twee zieke zonen. Zo werd het snel en redelijk rustig zondagavond. Kinderen werden slapen gelegd, N maakte zijn boekentas, hij gaat naar school op maandag. B niet, koorts is een ideaal excuus om  niet te gaan. En ik? Ik zou thuisblijven.

Zondagavond. 23.00. B staat beneden. Papa, ik heb jeuk. Overal. Controle door vader. Overal grote vlekken, rode punten en jeuk! Het arm schaap staat vol. Even denken… euh… we gaan…. Neem anders…. Euh… uiteindelijk smeerde ik hem helemaal in met Calendula. Het leek nog te helpen ook. De rest van de nacht mocht hij bij mij in bed.

Zondagnacht. 01.00. B ligt naast me te woelen en te draaien en te keren. Papa, ik heb jeuk… de zalf is uitgewerkt. Dokter Google bracht intussen raad. Netelroos was het verdict. Geen reden tot paniek of zorgen, maar wel vervelend. Dus, midden in de nacht, vader uit bad, een lauw bad vullen, wat azijn erbij en B erin. Laten weken. Het helpt. Hij moet even de koude verdragen, maar daarna is de jeuk weg en slaapt hij – en ik dus ook – tot 06.00.

Maandagochtend. 07.00. L en M zijn beneden, een beetje later dan anders. Papa moet immers niet naar school. Ze zetten, super!, de tafel. Wanneer ik iets later beneden kom, klinkt er al snel: Papa, we hebben een beetje soep gemorst in de frigo. Algauw blijkt ‘een beetje’ een zeer relatief begrip te zijn. Één liter soep hangt van boven tot onder, op, tegen, onder,… alles. Het potje was omgevallen papa… Nee, ik ga niet lastig worden. Ik doe echt mijn best… Opkuisen dus, niet zoals de politicus TF, maar gewoon. Alles uit de frigo en poetsen maar.

Maandagochtend. 08.00. De poetsvrouw meldt zich ziek. De autoruiten zijn bevroren. Krabben dus, terwijl er in de auto 3 kinderen zitten die weinig subtiel duidelijk maken dat ze niet te laat willen komen. Vader blijft rustig. Doet zijn best. Maar, zoals ze in het Engels zeggen, if looks could kill…

Maandag. 09.00. B komt uit zijn bed. Netelroos is minder ( u ziet, ik meld ook het positieve.) Hij is echter lijkbleek en heeft nu ook buikpijn… Voelt u het al komen? Hij gelukkig wel, net op tijd geraakt hij aan het toilet… Veel meer dan zijn haren uit zijn gezicht houden kan ik niet doen. Gelukkig blijft het voorlopig bij die ene keer. Hij installeert zich in de zetel, Netflix mag overuren draaien vandaag.

Maandag. 10.30. Telefoon. School N, zegt mijn scherm. Papa, het gaat niet. Komt ge me halen? Tuurlijk, jongen. Auto in, zieke nr 2 gaan halen. Dat kan er nog wel even bij….

Als u dan weet, dat over dit alles een saus ligt van schuldgevoel ten overstaan van mijn collega’s op school, zal u waarschijnlijk wel begrijpen dat ik blij ben dat de zon schijnt. En dat er koffie is. Dus als u me even wil excuseren, ze slapen nu. Ik zet me even met mijn kop in de zon met een kop koffie in de hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s