Eigenlijk is het teveel om te beschrijven, maar

Ik zal een poging doen. Een dag in deze stad beschrijven, is eigenlijk sowieso tekort doen aan alle indrukken, plus en min.

Na een heerlijke nacht, werd ik verrassend fris wakker. Klaar om de stad te gaan ontdekken. Maar eerst, ontbijt. Lekker, vers en veel. Dat alles voor de volle 1000 Dram. Komt overeen met 1,68 euro. Daar kundet zellef ni veur maake, zeggen ze dan in de Kempen.

Net om de hoek van het hotel, ligt de grote overdekte markt Yerevan. Een heerlijke plek om de sfeer van een stad te gaan voelen. Slagers versnijden het vlees op grote houtblokken, koeienkoppen liggen op de stoep te wachten tot ze opgehaald worden, een beetje verder wat schapenpoten… voor de rest word denk ik alles van het dier opgegeten. Ik zag magen, lever, hersenen, poten en al de meer vertrouwde dingen. Bergen groenten, kruiden, gerookte hammen, kazen, fruit ( veel granaatappels, de trots van Armenië ). Vis koop je hier recht uit het aquarium. Ook steur. Mooie beesten wel.

Volgende stop. Het centrum, republic place. Onderweg valt t me op hoe de grote straten best Westers aanvoelen, maar eens je de kleine straatjes en binnenpleintjes op gaat, je je ineens minstens 50 jaar terug in de tijd voelt gaan. Grijs, grauw, vaak ook erg vuil. Al doen ze hun best. Veel muurschilderingen brengen kleur. De opera, de cascade, de vele vele beelden, een ongelooflijk boeiende stad. Place Charles Aznavour, de vele grote straten en kleine pleinen.

Lunchen doe ik bij de koning van de burgers. Als ik ergens ben waar hij ook is, spring ik al eens binnen. Wij hebben zo’n band.

Als tegengewicht voor deze volgens sommigen culinaire barbarij, bezoek ik het National Museum of Armenia. Een ongelooflijke collectie, van duizenden jaren geleden tot vandaag. Op drie verdiepingen. De oudste schoenen ter wereld, prachtige kunstwerken uit zoveel duizend voor Christus, voor het eerst zie ik authentiek spijkerschrift. Heerlijk. Daar word ik nu eens blij ben. Een prachtig museum, dat me nog maar eens doet beseffen hoe onterecht wij in het Westen als bron van alle kennis en het centrum van de wereld zien. Hier is al zo lang zoveel zo mooie maar ook wrede geschiedenis.

Omdat de zon schijnt, ja echt, veel zon gezien vandaag!, wandel ik nog rond. Een park hier, een oud kerkje temidden van Sovjetblokken daar, een koffie ginder,… Op weg naar de enige moskee van de stad, beland ik in de wijk Kond, het Yerevan zoals het was voor de modernisering. Zo wordt het verteld in de gids. Ik vond het vooral overweldigend, door de armoede. 30 tot 40 % van de Armenen leven onder de armoedegrens, zo blijkt. Ik was nog nooit in favela’s, maar het deed me toch erg denken aan de beelden die ik ervan ken van tv. Moest ik toch even van bekomen.

Dat deed ik bij het bezoek aan de moskee en de kathedraal, toch alweer twee goden tevreden. Naast de grote en redelijk recente kathedraal, ligt er ook zo een arme wijk. Je komt uit de kathedraal op de heuveltop en daar beneden… confronterend.

In het hotel betaal ik mijn nachten, ontbijt, vervoer van en naar de luchthaven. Het is hier goed. Ik kom hier donderdag weer slapen voor ik vroeg naar huis ga. Totale kost: 58 euro. Ik regel een auto voor morgen, ik pas me aan en huur een….. heerlijk…. kijk ernaar uit…. Lada Niva! Daarmee trek morgen het land in.

Ik ging heel lekker eten, wandelde nog wat door de donkere stad, kocht een pintje voor op mijn kamer. Daar zit ik nu, pint op tafel, muziekje op en typen. En dan slapen. Want morgen moet ik rijden door deze stad en na wat ik vandaag zag… Ik kan maar beter uitgerust zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s