Originele titel: dag twee op weg

Na het betalen van de volle 11000 Dram ( net geen 20 euro) voor alles in het mooie Eco Resort, stap ik in mijn licht bevroren Niva. Een heerlijk autootje trouwens. Nul comfort, maar kan wel alles aan. Daarover dadelijk meer.

Eerste halte van vandaag. Lori Berd. Een van de belangrijkste middeleeuwse sites en ruïnes in Armenië. De laatste twee kilometer gaan over een modderpad, vol gaten. Het verhoogt het avontuurgevoel een beetje. Het is inderdaad een supermooie plek. Gelegen op een punt waar twee kloven samenkomen, aan de voet van de bergen. Slechts een kant moest verdedigd worden, de rest was ( en is ) niet toegankelijk door de kloven. Dat hadden ze goed gezien, die middeleeuwers. Resten van muren, een toren, een badhuis met twee baden, een groot gebouw dat vele functies had. Het was een kerk, een moskee, opslag, stal,… In een van de kloven staat ook nog een authentieke stenen brug. Ik maakte een foto van bovenuit, de kloof was wel erg diep.

Daarna richting Sevan, een stadje aan het meer van … Sevan. Een reusachtig zoetwatermeer. Ik besluit eens zot te doen af te wijken van de evidente route. Ik kies, in plaats van de rode route op de kaart, een geel weggetje. Ik verwacht iets meer gaten en putten… Best naïef van mij. Ik doe uiteindelijk anderhalf uur over 20 km. Rotsen, stenen, zand, putten en heel af en toe beton. Zo weet ik dat ik nog juist zit. En dat in een verder volledig verlaten vallei. Ik geef eerlijk toe, ik was niet altijd even relax. Voordelen: ik zag gieren en een heel oud klein kerkje. Grootste voordeel: ik kwam terug op de grote weg… oef.

In een teek naar Sevan. Prachtig meer, een klooster op een schiereiland. Dat is een van de grotere attracties van Armenië, een van de bekendste kloosters. En dat zie en voel je aan alles. Verkopers op de parking, betalend parkeren, overal souvenirshops,… niet helemaal mijn ding. Het klooster is mooi, de ligging prachtig. Ik eet in een sjiek hotel, voor de volle 3 euro. En dan weg daar. Ik rij nu een lang stuk naast het meer, tot in Martoeni en draai daar de Selim pas op.

Een heel lange klim. Tot op 2140 meter. Verlaten. Sneeuw. Wind. Heel af en toe een auto of vrachtwagen. Voor de rest, niets. Veel meer mijn habitat. Ik daal een klein beetje en kom al snel aan de caravanserai. Dat zijn schuilplaatsen die gebouwd worden op routes die vaak gevolgd werden door reizigers en handelaars. Deze stamt uit 1322 en is in nog bijzonder goede staat. Opnieuw, binnenwandelen in geschiedenis…. Opnieuw raakt het me.

Laatste stuk rijden nog. 40 km dalen naar Yechegnadzor, waar ik deze nacht slaap. In een b&b. Vriendelijke ontvangst. Twee woordenEngels, een Duits en een Frans en dan nog wat Google Translate. Zo wordt het eten besteld en het ontbijt afgesproken. Avondeten: een reuzeforel met patatjes, gepekelde groenten, kaas en lavash, heerlijk plat brood! Fruitsap en zelfgestookte sterke drank erbij. U kent dat wel, zo van die ” twee glaasjes en ik ben blind” drank…

Ik geniet enorm van de reis, met al zijn mooie en soms confronterende aspecten. Het alleen zijn vind ik heerlijk, al valt het soms ook zwaar. Ne mens denkt veel na als hij niet praat…

Stilaan tijd voor mijn bedje nu. Morgen minder rijden, wat meer wandelen. Verder genieten van dit prachtige land.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s