Een normale dag…

Papa, ik moet iets zeggen… andere ouders weten welk gevoel dit geeft. Gespitste oren, klein spanningske in de buik, beetje slapper in de knieën. Euh, ja jongen, zeg het maar…

Ik heb het vandaag gedaan gemaakt met L. Ah, ok. Waarom? Ik denk dat zij verliefder is. En ik begon er misschien te snel aan. Ik moet toegeven, hij verraste me. Ondanks de puberstaat van zijn brein ( u weet wel, het lijkt soms of enkel de vitale functies nog aangestuurd worden), is hij wel eerlijk en bedacht over zijn gevoelens. Bovendien durft hij ernaar handelen. Ja, de va is trots.

Papa, ik heb buikpijn… Nog zo een uitdaging. Zoek ik de kom of speelt er iets anders? Deze week was het iets makkelijker. M wordt morgen geopereerd. Kleine ingreep aan de tanden, maar wel volledige narcose. En dat vindt ze uiteraard erg spannend. En dus krijgt ze buikpijn. Ik begrijp dat heel goed. It’s not off a stone she licked it, zeggen ze dan in Ierland.

Zo wordt een ‘normale’ dag ( bestaan die eigenlijk wel echt?) toch weer een beetje spannender… Ik weet alvast waar de buikpijn morgen vandaan komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s