Relatieve leegte

Een van de voordelen die ik ervaar door het verplichte thuisblijven, is tijd. Tijd om rustig thuis te zijn, tijd om rustig te koken, tijd om rustig met de kinderen bezig te zijn, tijd om eens gewoon te zitten en te lezen.

Vrijdag pikte ik de kinderen op direct na school, N was al thuis. Meneer heeft examens en heeft dus gedaan rond de middag. Uiteraard kan er op een vrijdagnamiddag niet geleerd worden, dat leek hem vanzelfsprekend. Gevolg: hij mocht/moest mee de anderen oppikken. Daarna weer huiswaarts, soep eten, bijpraten. B moest gaan dansen, M en L gingen mee, tenminste als we een Nederlandse winkel voor leuke hebbedingetjes zouden bezoeken. Gewoon, kijken… u kent dat waarschijnlijk wel. Daarna op café. Tradities zijn er om in ere gehouden te worden. Vader, dochters, nacho’s, Fanta en Chouffe. Een mooi begin van het weekend.

Zaterdag. Papa, wat gaan we doen vandaag? Zowat de meest gestelde vraag… Alleen ‘Wat eten we vandaag?’ weerklinkt vaker. Het antwoord op de eerste vraag was een heerlijke ‘Niets’, op de tweede vraag ‘visburgers met frietjes’. Het menu werd enthousiaster onthaald dan de planning.

Uiteindelijk ging L naar de manege, ruimden B en M hun speelgoed op en brachten we een deel samen naar de kringloopwinkel. Uiteraard vonden ze dat ze nu wel een extraatje verdienden. Gevolg: veel spullen weg, maar ook weer een paar andere dingen binnen. Gelukkig meer weg dan binnen… De verhouding was nog juist. En N? Die studeerde. Als ontspanning keken we samen rugby. Wat een heerlijke sport toch. Als ik dan s avonds naar de bekerfinale voetbal keek… ik heb het afgezet, zo saai en triestig.

Alle vier hadden ze nog erg veel energie. Het knetterde, ik denk dat ik een lamp kon laten branden op de energie die hier hing. Mooi, maar ook erg vermoeiend. Gevolg: ik kook, de kinderen vliegen buiten. Spelen in het beetje sneeuw, spelen met de hond. Intussen kon ik rustig kookeneteken spelen.

Om de dag af te ronden, kropen we na het eten samen in de zetel, ook de hond F mocht erbij. Op tv verscheen de nieuwe Netflix-film Benji. Een superleuke en spannende film. Muisstil was het, op een af en toe zacht gemompel over hoe spannend het wel was na…

Ja, tijd hebben is een zeer waardevol goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s