Onverwacht technisch!

Ik beloofde jullie op de hoogte te houden van het tripje naar Frankrijk. Met hond. Autotentje. Kampeergerief. Vrees niets, ik ben veilig en zeer tevreden teruggekeerd. Een uitgebreider verslag  – lees: nachtvorst reeën droogvoer en ander olijks –  volgt dra. Het leven zoals het is nam het de afgelopen dagen even over.

Een van de vele dringende dingen die hups op me te stonden wachten, was het herstellen van mijn stilaan bejaarde zitmaaier. Veel te groot voor mijn tuintje nu, nog een erfenis van mijn vorige stulp. Kreeg alreeds, dit seizoen, nieuwe batterij en verse olie. Voeg daarbij ook nog een te vervangen aandrijfriem en u begrijpt dat het op pensioen stellen overwegen werd. Maar goed, olie en batterij en kostten reeds 120 euro. Dan kon dat riempje er ook nog wel even bij.

U vervangt ze best allebei ineens meneer. Ze bedoelt dat ik beter 40 euro spendeer in plaats van 20… Ik ben nog van de generatie die gelooft dat ze in de winkel het beste voorhebben en koop dus 2 riemen. Nu die nog vervangen. Wie me kent, weet dat ik het technisch inzicht heb van een bejaarde basketring. En laat daar nu net de hulp uit onverwachte hoek gekomen zijn.

Ik nam L en B mee buiten. U merkte het waarschijnlijk ook, het prachtige weer. Dus binnen blijven was geen optie. Waar het opzet vooral was dat zij zouden aangeven wat ik nodig heb, mocht ik al snel vaststellen… dat zij beide meer technisch inzicht hebben dan ondergetekende.

Algauw zag B hoe ik bepaalde onderdelen best los kreeg. Waar die riem moest komen. L deed vrolijk mee en ik hoorde op regelmatige basis zeggen wat ik eerst moest doen alvorens vijs A of schroef B vast of los te draaien. Best confronterend, dat zal ik maar toegeven. Maar tegelijk ook erg handig. Het opzij zetten van het vaderlijke eergevoel bespaarde me heel wat tijd. Alleen jammer dat het probleem niet verholpen was met het vervangen van de riem. Nee, de messen draaiden nog niet. Enig binnen- en buitensmonds gevloek weerklonk al snel door de tuin.

Op de buik, de rug en de zij werd de hele machine onderzocht én de oorzaak van het probleem gevonden. Nu nog de juiste stukken vinden. Ik met L naar de winkel. Ook daar werd even gezocht, gezucht en gedacht. Om dan een onderdeel mee te geven met de boodschap dat het waarschijnlijk wel eens zou kunnen zijn dat het mogelijks zou passen. Met het ‘nodige vertrouwen’ reden we naar huis. Terug op de knieën, terug sleutelen, vijzen, terug nee die eerst papa, maar… ik kan u met trots melden… het gras… in ons tuintje… is gemaaid. Daar ben ik blij om. Maar ik ben vooral trots. Trots op B en L, ze waren écht een hulp. Van wie ze het hebben, geen idee. Maar van mijn kant zal het niet zijn, dat zal ik alvast eerlijk toegeven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s