Zoveel potentieel!

Een week zonder kinderen, die zit er weer bijna op. Straks, na school; pik ik ze weer op en begint het vaderlijke leven weer. Ophalen in de opvang, naar de academie, op café met de meisjes, kookeneteken spelen, … u kent het waarschijnlijk wel. Ik kijk er alvast naar uit. Hoe hard ik ook geniet van de tijd voor mezelf, ik ben er steeds weer helemaal klaar voor ze terug bij mij te hebben.

U stelt zich misschien dezelfde vraag als die die ik regelmatig van de kinderen krijg… Wat doet gij dan allemaal, papa?  Zeker nu ge veel thuis zijt. In de eerste plaats, rusten. Tijd nemen om alles wat trager te doen. Poetsen, gras maaien, winkelen,… het kan allemaal een paar versnellingen lager. Iets sneller gaat het lopen. Ik ben sinds een tijdje weer aan t lopen. Voorzichtig beginnen, dan hou ik hopelijk langer vol of eindig ik niet gekwetst. Voorlopig gaat het alvast goed! Morgen ga ik voor de 6 kilometer.

Ook heel mooi deze week? De geboorte van een nieuwe baby in de familie. Ook al heb ik er zelf vier, het blijft onwaarschijnlijk indrukwekkend. Zoiets klein, fragiel, hulpeloos waar zo enorm veel potentieel inzit. Hij gaat ook uitgroeien tot een peuter, kleuter, kind, puber,…. Maar nu? Het is moeilijk te geloven dat dat alles er eigenlijk al inzit!

Aangezien dat bovenvermelde wondertje in Brugge ter wereld kwam, reed ik na het bezoekje even door naar de kust. Zomaar. Midden in de week. Even lucht. Even ademen. Even hoofd laten leegblazen. Dat intussen ook mijn benen gezandstraald werden, zal ik maar als een pluspunt beschouwen. Ik wandelde langs t water, ging zitten in de duinen, keek naar de zee, luisterde naar de golven en wachtte tot de zon onderging. Een mens zou dat veel meer moeten doen. Na het werk even instappen en naar zee. Het geeft, althans bij mij, zoveel rust in mijn hoofd en tegelijk laadt het de batterijen dubbel zo snel op.

Wat deed ik nog? Wandelen. Gisteren. 24km. In de buurt van Wezemaal, de Wijngaardberg en de Hagelandse vallei. Ook een aanrader. Heel gevarieerd van landschappen, veel kleur van bloemen, veel vogels, zelfs een houtsnip. De fysieke batterijen worden intens gebruikt tijdens die wandeling, maar mentaal lopen ze vol.

Kortom, N-L-B en M, kom maar. Vadervanvier is er klaar voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s