Wederom weekend

Zondag. Rustdag. Kalme dag. Ware het niet voor de examens in het middelbaar en de eindtoetsen in het zesde leerjaar. Al ligt de stress vooral bij ondergetekende. Maar papa, ik ken het! Het is een veel gehoorde verzuchting hier in huis de afgelopen dagen. Ik zou bijna zeggen: gelukkig gaan ze naar de mama morgen! Al zal het wel weer wennen zijn aan de stilte in huis.

Ze blijven een extra weekend, want deze vader gaat volgend weekend wandelen, ongeveer 70 km op 2 dagen. En nog wel voor het goede doel. Als u even Foxy Ladies en the Fox googelt, komt u meer te weten, mocht u daar behoefte toe hebben.

Ik geef jullie ook graag even mee dat de storm weer even ging liggen. Er is weer rust in het hoofd, de zon schijnt weer. Ik geef gaarne toe dat dat deugd doet. Weer een storm overleefd, weer een beetje sterker uitgekomen. Ik leerde er uit dat de haven nog niet in zicht is en dat ik me schrap mag zetten voor nog stormen, maar vooral dat ik t wel aankan, die stormen.

Gisteren wensten mijn studenten N en L te gaan zwemmen. Ook M en B waren niet tegen het idee. Al ben ik niet echt fan van overdekte zwembaden, gevuld met vele mensen, galmend van roepende kinderen, geurend naar te dure frieten, … Kortom, ik kom daar niet zo graag. Maar beweging en ontspanning is ook belangrijk papa, zeker tijdens het studeren. Nu ja, breng daar maar eens iets tegen in. Nog voor ik ja kon zeggen, stonden er vier blinkende kinders aan de deur. Zwemzak in de hand, schoenen aan, we hebben uw gerief ook bij papa, hier zijn de sleutels en de portefeuille… Zelden zag ik zo een efficiëntie in mijn huis.

Drie uur later waren we weer thuis. 4 vermoeide kinderen, een overprikkelde vader en een uitgehongerd gezin. U kan zich er waarschijnlijk wel iets bij voorstellen. Al heel snel werd er beslist dat frieten de beste nutritieve oplossing waren voor dat hongergevoel. Nog wat voetbal, een Chimay Dorée voor vader en de dag was weer voorbij. Stiekem genoot ik wel van het zwemmen, het zien hoe groot en zelfstandig ze worden, zorgzaam voor elkaar. Ik kon vaststellen dat dat niet bij iedereen zo is. Dat maakt me zo mogelijk nog trotser op hen.

Klein addendum: vanmorgen kreeg ik ze weer niet al te vlot aan het studeren na het ontbijt. Tot ik hen de keuze liet: afruimen en opruimen of naar hun bureau. Ik denk dat zelfs de beste Disney-heks niemand zo snel weggetoverd krijgt. Nadeel was wel dat ik de ontplofte ontbijttafel en keuken nu alleen mocht opruimen. Die toverspreuk vond ik nog niet.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s