La magie du Nord

Aangezien de vier vrolijkerds er de afgelopen twee weken niet waren, had ik extra tijd voor mezelf. Me-time, in het hips. Ik besloot om een projectje te doen. Wanneer ik op reis ben, kan ik erg goed de dag op me laten afkomen. Ik zie wel wat de wereld voor me in petto heeft. Thuis kan ik dat minder goed. Tijd dus om dat te proberen.

Nadat ik een fijn weekend doorbracht aan de Semois, liet ik de andere kampeerplannen varen en besloot ik thuis te blijven. Zonder plan. Zonder agenda. Gewoon, zien wat de dag brengt. Ik hield het een hele week vol, sprak hij trots. Ik belandde in Antwerpen, ( Fomu-Kloosterstraat-Muhka), deed een onverwacht XL-ontbijt/brunch, vierde de verjaardag van mijn vader, deed ook soms gewoon niets. Opzet gelukt. Het beviel me wel. Al bleef het huishoudelijk werk wel op me roepen. Groot voordeel dat ik erg goed ben in het negeren van dat geroep.

Tot zondag. Toen sloeg de kriebel weer toe. Niet die van het huishouden, wel die van de ‘trek er nog eens op uit’ bacterie. Niet te ver, wel ergens mooi. Ergens waar ik nog niet of al lang niet meer geweest was. Lang leve het internet, beetje snuffelen en rondkijken en zo botste ik al snel op de Thierache en de Aisne. Noorden van Frankrijk, ten zuiden van Brussel. Zeer dun bevolkt, oude stadjes en dorpen, kerken die als burchten gebruikt werden. Ik was er ooit nog eens, lang geleden. Kortom, het voldeed aan alle vooropgestelde criteria. Kampeergerief in de auto, de hond erbij en weg.

In Guise vond ik een camping, old school wel maar heel rustig, grote plekken en proper sanitair. La Vallée de l’Oise. Een aanrader. Vanuit dat stadje vertrekken twee tochten van ongeveer 20km. Omwille van de hitte vertrok ik steeds erg vroeg, 6uur. Een uur waarop de camping, het stadje en eigenlijk de hele streek, nog rustig sliep. Een uur ook waar het maar 22 graden was.

Tocht 1 was prachtig. Langs de rivieren, kanalen, door bossen, van het ene dorp naar het andere. Ik alleen met de hond. Reeën, een vos, hazen, roofvogels en wel een miljoen konijnen. Wat is de wereld mooi en stil zo vroeg. Tussen de dorpen, de leegte. Reusachtige velden met graan, bieten, af en toe wat mais, koolzaad. Op de een of andere manier bood het me rust. Adem. Ruimte in mijn hoofd. Gewoon. Ik, de hond, de weidsheid. Hoe vermoeiend wandelen dan ook is, het geeft me heel veel energie. Vier uur en 23 km later, terug op de camping, tijd voor ontbijt en een dutje. Na de middag op tocht met de auto. Voordeel is dat er airco is in de auto. In de tent niet.

Ik bezocht een aantal van de églises fortifiées: Beauraing, Parfondeval, Vervins,… en ik kan u alleen maar aanraden hetzelfde te doen. Wat ik intussen met de hond F deed? Ik parkeerde, maakte haar vast aan de trekhaak en liet de koffer open. Het voordeel van een lichte vracht, ze kunnen nergens aan. En hoe lief F ook is, ze schrikt wel. Het voordeel van een Duitse Herder. Zo kon ze in de schaduw op me wachten. Ze deed het fantastisch. Zo kon ik ook even naar de supermarkt. Een mens moet ook al eens eten…

Dag twee stond de tweede tocht op het programma. Het was echter om 6 uur beduidend warmer al dan de dag ervoor op dat uur. Bovendien, minder bossen en weinig of geen water. Ik besloot dan ook al snel dat 20km geen goed idee was. We maakten een lus van ongeveer 12 km, een groot deel daarvan op de Axe Vert, een fietspad. Zeker ook eens googelen als je dicht bij huis een fietsvakantie wil. Een dut en een opruimen en inladen moment later, naar huis.

Dat er bij thuiskomst een rekening van het kadastraal inkomen lag te wachten, de remmen van de auto de geest gaven en het 26.5 graden was in huis, bracht niet echt vreugde in mijn hartje. Maar de herinneringen die ik er weer bij kreeg op die twee dagen… onbetaalbaar.

Ik ga terug, voor nog van die herinneringen, voor de lucht in mijn hoofd, de rust in mijn lijf. En ik kan u alleen maar aanraden, skip misschien eens de ook erg mooie Ardennen en bezoek eens Le Nord, c’est magique. Mocht u gaan, ik ga gaarne mee.

One thought on “La magie du Nord”

  1. Zalig leven, dat van, als het kan, inpakken en wegwezen, lekker gewoon onderweg zijn… en inderdaad de wereld, het leven is zo prachtig als iedereen nog slaapt…

    Like

Laat een reactie achter op Ariane Poortmans Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s