Zorgt zelf voor uzelf

Hetgeen ik u hier ga verkondigen, heeft geen rechtstreeks verband met de kinderen, maar toch ook weer wel. Ik probeer een erg aanwezige vader te zijn, er echt zoveel mogelijk echt te zijn voor hen. Al helemaal de week dat ze hier zijn. In de andere week, hoop ik dat ze weten ik bereikbaar én beschikbaar ben, maar laat ik hen ook met volle vertrouwen bij hun moeder zijn. En, zo kom ik tot het onderwerp, voor mezelf te zorgen. Om dan weer beter te kunnen en mogen zorgen voor hen. Hoewel, beter… het moet niet altijd beter. Om dan weer goed te kunnen en mogen zorgen voor hen. Dat is juister.

Zelfzorg. Het is zo een van die woorden en concepten die tegenwoordig nogal vlot rondgaan. Om de een of andere reden lijkt de nood en behoefte aan het zorgen voor zichzelf tegenwoordig erg in. Over het waarom hebben zeker al anderen met meer kennis van zaken heel wat boeiende dingen gezegd en geschreven. Die weg ga ik hier dus niet in. Ook ik ben fan, al heb ik het moeten leren inzien, aanvaarden en, dat was misschien nog het moeilijkste, zonder schuldgevoel toepassen.

Wat is dat nu, zelfzorg? In mijn ogen zijn we, als mens, een soort herlaadbare batterij. Het leven, het zorgen voor anderen, werken, sporten, al onze activiteiten vragen energie. De ene natuurlijk meer dan de anderen. Energie die we uit ons lichaam halen om al die dingen die we ‘moeten’ doen ook te kunnen doen. Die ‘   ‘ staan heel bewust bij het woord moeten. Want als we eens heel eerlijk kijken naar ons leven, hoeveel ‘moeten’ we dan echt? En van wie ‘moet’ dat? Denk maar aan een kind of puber (waarom moet dat?), zij stellen die vraag veel vaker dan wij. En hoe vaak kan u er een echt onderbouwd antwoord op geven…

Zelfzorg is dus die batterij weer opladen. Zorgen dat er op zijn minst een evenwicht ontstaat in het geven van energie en het bijvullen van het energiepeil. Want een lege batterij, dat willen we vermijden. Ik weet wel dat uit een aantal van de hierboven vermelde bezigheden ook energie gehaald kan worden. Heerlijk als je meer energie haalt uit je werk dan dat je erin steekt, om maar een voorbeeld te geven. Maar zo nu en dan, iets doen, enkel voor jezelf. Ik kan het alleen maar heel sterk aanbevelen.

Hoe ik aan zelfzorg doe? Ik geef graag enkele voorbeelden, voor mij werken ze. Ik hoop dat u, zeer gewaardeerde lezer, er iets aan heeft. Ik sta bijvoorbeeld niet zo graag om half vier aan de schoolpoort. Omdat ik nu enkele maanden thuis ben, had ik vaak de kans de kinderen op te pikken aan school. Maar het is er steeds een chaos van auto’s, te weinig parkeerplaatsen, veel gepraat over leerkrachten en school, kortom… niet helemaal waar ik graag mijn tijd sta te verdoen. Oplossing: de fiets of de opvang. Wanneer we kunnen, gaan we met de fiets. Aan de fietspoort staat minder volk en hoef ik geen parkeerplaats te zoeken. Ik kom aan om half vier en een paar minuten later zijn we weg. Gaan we toch met de auto, dan laat ik hen een half uurtje naar de opvang gaan. Tegen dat ik hen oppik, is alle chaos weg aan de poort en kan ik hen makkelijk oppikken. En dat half uurtje koek en fruit eten, spelen en babbelen, dat overleven ze heus wel.

Ander voorbeeld. Siësta. Ik ben een groot fan van mijn middagrustje. Afspraak hier in huis is dan ook heel simpel. Als papa even ‘gaat nadenken over het leven’, laten we hem gerust. Alleen als het huis in brand staat of er zijn drie beenbreuken, mag ik gestoord worden. Even ‘ademen’ in een meestal erg drukke dag. Het doet me erg veel deugd. Nog? Ik was dit weekend in de Ardennen. Ik alleen. Nu ja, met F de hond. 80km stappen in de bossen, geen mensen, geen huizen, alleen bomen lucht en water. Heerlijk. Op de stramme spieren na dan…

Nog eentje, om het af te leren? Hobby’s en naschoolse activiteiten. Heel leuk, leerzaam en nog veel meer positief. Met vier kinderen is dat vaak een moeilijke puzzel om iedereen te laten doen wat hij/zij wil. Komt daar nog een vader bij die zegt: ik ga niet elke dag van de week rijden. Ik wil minstens een dag per week gewoon met zijn allen thuis kunnen zijn. Het maakt de puzzel niet eenvoudiger, maar het leven wordt wel rustiger.

En in die momenten van rust, schuilt voor mij de zelfzorg. Dan kan ik me daarna weer ten volle op de kinderen, het huis, de wereld storten.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s