Dekselse donderdagen…

Intussen is het vijf jaar geleden. Vijf jaar geleden zetten we een punt achter ons huwelijk. Vijf jaar geleden haalden we ons leven en dat van de kinderen grondig overhoop. Een beslissing die, nu terugkijkend, juist en onvermijdelijk was. Een beslissing die rust en ruimte bracht. Vanaf dag 1 was gedeeld ouderschap, in een week-week systeem de weg die we kozen. Ook daar ben ik nog steeds erg blij om. Alleen die dekselse donderdagen…

Ook nu nog is steeds de donderdag een moeilijke dag. Een dag die ik maar niet ‘onder controle’ krijg. De wissel is steeds op vrijdag, na school. De donderdag voor ze terug naar hier komen, ben ik altijd erg onrustig. Zie ik op tegen de laatste 24u zonder hen, zou ik de tijd willen doorspoelen om eindelijk weer de vier hier te hebben. Hun gepraat, gelach, geruzie, rommel, schoolwerk, hobby’s en bijbehorend rondrijden… Het kan niet snel genoeg vrijdag worden.

De andere week, nadat ze een week hier waren en ik weer een week lang geprobeerd heb een zo goed mogelijke vader te zijn, is ook een moeilijke dag. Vooral de avond dan. Ik ben moe. Er is overal rommel, overal liggen spullen, iets waar ik altijd goed tegen kan. Maar als ik weet dat ze weer weggaan, verdraag ik het minder. Ik wil niet de hele week kijken op hun spullen en aldus geconfronteerd worden met hun afwezigheid. En ik wil het ook niet allemaal zelf moeten opruimen. Alles wat weer mee moet naar hun andere thuis, moet bij elkaar gezet worden. En we doen allemaal heel erg ons best om dat te beperken. Maar voor vier kinderen, je hebt snel heel wat spullen nodig. En hoe meer er mee verhuist, hoe meer kans dat er iets vergeten wordt.

Die combinatie vermoeidheid en nood aan opruimen en verzamelen, zorgt steevast voor spanning. Giet daarover een saus van schuldgevoel ( maak het maar gezellig, straks zijn ze weer een week weg…) en u begrijpt hopelijk waarom ik voor deze titel koos.

Ik geef graag mee dat ik u ook zou kunnen vertellen over de vrolijke vermoeide vrijdag. Ik ontken niet dat ik én doodop ben op vrijdag én ook een beetje vrolijk word van de rust en stilte in huis en van de zee aan tijd die ik nu helemaal zelf mag invullen. Nu ja, tot de volgende donderdag toch…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s